Kod QR, GTIN, EAN — i gdzie w tym jest DPP

Produkt zwykle ma już kod kreskowy EAN albo numer GTIN. Cyfrowy Paszport Produktu opiera się na podobnej idei, ale to nie to samo. Oto realna różnica.

EAN i GTIN: identyfikacja linii produktowej

EAN (European Article Number) to format kodu kreskowego; GTIN (Global Trade Item Number) to identyfikator, który zwykle koduje. Oba identyfikują linię produktową lub SKU — konkretny model, rozmiar, kolor — do skanowania przy kasie lub w magazynie. Nie identyfikują jednej konkretnej, fizycznej rzeczy i nie niosą zapisu, który zmienia się w czasie życia produktu.

Kod QR: nośnik, a nie standard treści

Kod QR to po prostu sposób zakodowania linku lub danych do odczytu aparatem telefonu — może prowadzić do czegokolwiek: menu, kuponu albo strony produktu opartej na GTIN. Sam w sobie kod QR nic nie mówi o tym, dokąd prowadzi, dlatego dwa produkty mogą mieć kod QR i znaczyć nim zupełnie coś innego.

Czym różni się Cyfrowy Paszport Produktu

DPP to nie nowy format kodu kreskowego — to to, dokąd prowadzi identyfikator (często kod QR, czasem NFC): ustrukturyzowany, znormalizowany zapis dla jednej konkretnej rzeczy, obejmujący skład materiałowy, pochodzenie, historię własności i opieki oraz sposób postępowania po zakończeniu użytkowania. Opiera się na tej samej warstwie fizycznej co EAN/GTIN i QR, ale sedno stanowi zapis stojący za kodem, nie sam kod, który go otwiera.

To już istnieje, egzemplarz po egzemplarzu

circoola nadaje każdej fizycznej rzeczy dokładnie taki zapis: skanowalną tożsamość (NFC lub kod kreskowy) i pełną historię opieki. Działa to dziś na lennylamb.com. To warstwa paszportu stojąca za kodem — czego sam kod kreskowy nigdy nie dawał.

Budujesz tożsamość produktu gotową na więcej niż skan przy kasie?

Jeśli decydujesz, jak identyfikować produkty na poziomie egzemplarza — nie tylko SKU — chętnie pokażemy, co już działa produkcyjnie.

Skontaktuj się